Znajdź nas na

Subscribe

KULTURA

Jerzy Tyburski zaprosił do „Kina Gwiazda”! Wystawa czynna będzie do 3 maja

– Dalej od tego Kirkutu było „Kino Gwiazda” i właśnie tytułem wystawy nawiązuję do tego kina. To było moje pierwsze niesamowite przeżycie z kinem, z takim oknem na wyobraźnię i świat. Oglądałem tam mnóstwo filmów. Były tam drewniane krzesła, które trzeszczały w miarę jak wzrastały emocje – tak Jerzy Tyburski zdradzał wczoraj, podczas wernisażu, zorganizowanym w ostrowieckim Biurze Wystaw Artystycznych, skąd wziął się pomysł na nazwę jego wystawy. Dzieła artysty będzie można oglądać do 3 maja.

fot. Marzena Gołębiowska/naOSTRO.info

Jerzy Tyburski urodził się w 1964 roku w Lubaczowie. Jego obrazy powstają w pracowni, znajdującej się w jednej z kamienic na poddaszu przy Rynku Wielkim w Zamościu.

– Wydaje mi się, że prawdziwy warsztat artysta nosi z sobą w głowie. Ja jeżdżę z tym warsztatem w różne miejsca, te obrazy pojawiają się niespodziewanie, na rogu ulicy, w rozmowie z drugim człowiekiem. Lubię się bawić znaczeniami. Inspiruje się także starymi mistrzami. Uważam, że ta erudycja i wiedza mi nie przeszkadzają, wręcz przeciwnie. Ostatnio bardzo ciągnie mnie w kierunku realizmu magicznego i surrealizmu – mówił podczas wernisażu wystawy artysta.

fot. Marzena Gołębiowska/naOSTRO.info

– Coraz częściej ostatnimi czasy wracam też w wyobraźni do raju dzieciństwa. Urodziłem się w małej miejscowości niedaleko, wówczas polsko-radzieckiej granicy, na Podkarpaciu. Ostatnio bardzo dużo podróżuję w wyobraźni po tej miejscowości, odtwarzam każdy szczegół, odwiedzam także moją rodzimą miejscowość, odwiedzam każde miejsce, które znam, z którym się tam związałem i właśnie był to dla mnie raj dzieciństwa. Mieszkaliśmy przy ulicy Kolejowej. Jak wychodziłem do szkoły po prawej stronie był sklep żelazny, był tam sprzedawca pan w niebieskim fartuchu, który ważył gwoździe. Po lewej stronie w drewnianej chacie mieszkała najlepsza krawcowa, tam chodziłem z mamą mierzyć spodnie. Natomiast na wprost tej chałupy, znajdowała się kuźnia z gorącym paleniskiem. A za tą kuźnią było niesamowite, mroczne miejsce, pełne wielkich drzew z wielką ilością macew żydowskich. Dalej od tego Kirkutu było „Kino Gwiazda” i właśnie tytułem wystawy nawiązuję do tego kina. To było moje pierwsze niesamowite przeżycie z kinem, z takim oknem na wyobraźnię i świat. Oglądałem tam mnóstwo filmów. Były tam drewniane krzesła, które trzeszczały w miarę jak wzrastały emocje – tłumaczył Jerzy Tyburski.

fot. Marzena Gołębiowska/naOSTRO.info

Swoją przygodę z malarstwem rozpoczął bardzo wcześnie, bo już w… przedszkolu.

– Kiedyś widziałem taki satyryczny rysunek, chyba Mleczki. Narysował takiego małego chłopczyka z pędzlem. Rysunek był bardzo dwuznaczny, jednak utkwił w mej pamięci. Przypominam sobie, tak trochę żartobliwie, jak mój kolega w przedszkolu nie mógł dokończyć rysunku kwiatków i poprosił mnie, abym mu pomógł. To były takie trochę pół żartem, pół serio początki, pierwsze epizody – śmieje się Jerzy Tyburski, któremu nie brakuje dystansu do świata.

fot. Marzena Gołębiowska/naOSTRO.info

Później przyszły mroczne czasy i ciężkie tematy w malarstwie. Pełno w nich symboliki, metafor.

– Pierwsze obrazy, które namalowałem świadomie, to były obrazy mroczne, bardzo symboliczne. Jednym z nich był „Teatr życia”. Ciągle czułem się pod presją, egzaminy, studia, zaliczenia semestrów. Tematycznie był to teatr. Taki też był mój obraz, przedstawiał człowieka tańczącego, wykonującego ewolucje, oświetlonego reflektorami. To były takie mroczne próby. Namalowałem też Polonię rozdartą pomiędzy cztery żywioły: wodę, ogień, powietrze i ziemię. Można powiedzieć, że byłem wizjonerem tego, co się dzisiaj na naszych oczach dzieje, a przecież tworzyłem ten obraz na studiach. Ta Polonia była ciągnięta przez takiego rozjuszonego konia, przed nią były te cztery żywioły, jako duchy. Polonia jako Nike z Samotraki – wspomina Jerzy Tyburski.

fot. Marzena Gołębiowska/naOSTRO.info

Jak przyznaje, teraz jest zdecydowanie bardziej wesoły, wyraża to także w swojej twórczości. Potrafi patrzeć na świat ironicznie.

– Dużo w moich obrazach odniesień do zwierząt. Ludzie są czasem, jak zwierzęta, ale jestem dla nich bardzo łaskawy. Bardzo lubię ludzi. Dużo jest ciepła w tych obrazach, groteski, ironii, ale i takiej melancholii – dodaje artysta.

Najważniejszym obrazem jest dla niego portret matki, zatytułowany po prostu „Matka” – olej na płótnie 90×60 z 2018 roku, który także możemy oglądać w ostrowieckim BWA.

– Najważniejszy jest dla mnie właśnie ten portret matki. Mama umierała trzy lata. Miała taki wstrząs organizmu, że lekarze jej nie odratowali. Leżała przez prawie trzy lata przykuta do łóżka, a my się nią zajmowaliśmy. Na tym obrazie jest właśnie ona. Przeszłość, teraźniejszość i przyszłość. To jest taki zapis jej odchodzenia. Zostają tylko te stare dłonie matki, te matczyne ręce tak ważne dla syna – mówił Jerzy Tyburski.

fot. Marzena Gołębiowska/naOSTRO.info

Prace Jerzego Tyburskiego, znajdują się w zbiorach: BWA-Galeria Zamojska, Galeria ZPAP w Lublinie, Muzeum Miasta Wrocław, Muzeum Kresów w Lubaczowie oraz w kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą.

fot. Marzena Gołębiowska/naOSTRO.info

Dołącz do dyskusji

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Popularne

Dyrektorzy ostrowieckiego szpitala lekceważą zasady bezpieczeństwa! Na co jeszcze stać Andrzeja Gruzę?

FAKTY

Czeski film w ostrowieckim szpitalu!

FAKTY

Koronawirus Świętokrzyskie! Kolejny zakażony z powiatu ostrowieckiego!

FAKTY

Kobieta z powiatu ostrowieckiego zakażona koronawirusem!

FAKTY

Reklama
Connect
Zapisz się do newslettera

Jeżeli chcesz otrzymywać cotygodniowe podsumowanie wiadomość. Zapisz się do newslettera.

Previous Next
Close
Test Caption
Test Description goes like this